عشق علیه السلام

گریه برای چادر خاکی مادر میکنه

تنگ غروبا که میشه غریبی رو حس میکنم

دعا برای فرج زاده نرگس میکنم

بانوی بی حرم قبرت  کجاست مادر 

شهادت بی بی دو علم بر تمام دوستداران ان حضرت تسلیت باد

باز هم جمعه، بازهم بی قراری های دلی که انتظار را مثل مرهمی بر زخم،عاشقانه پذیرفته است.

یعنی می شود ؟؟می شود این آخرین انتظارم باشد برای تو؟

انتظار دیدنت شوق زیستن را از سر برده است ، بوی خاک جمکران تسکین دل

دردمندم شده که با یادش و هوایش بی تو دراین شبهای دلتنگی آهسته آهسته اشکهایم با

تو نجوا میکند.

مهدی جان!

 امروز جمعه است قراربود امروز تو بیایی اما باز هم غروب شد و آسمان

دلش گرفت .

باز هم غروب شد و پرستوهای عاشقت به سوی منزلگاه خویش پر کشیدند.

نمیدانم کی انتظارم را پایان میدهی نمیدانم کی دلتنگی هایم را به سر میرسانی ؟

اما بدان این دلهای عاشق عاشقانه در انتظارهستند که بیایی .

مهدی جان!

 در فراقت عصرهای جمعه عطرگل نرگس را میتوانم بخوبی استشمام

کنم.بوی گل نرگسی که میدانم در یک قدمی است و میداند درد این دل شکسته از

چیست.

الا که راز خدایی، خدا کند که بیایی

تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی

شب فراق تو جانا خدا کند به سرآید.................

در اضطراب چه شب‌ها که صبح شان گم شد
چـه روزهـا کــــه گـرفـتـــــار روز هـفــــتـم شد

چه قدر هفته پر از شنبه شد، به جمعه رسید
و جـمـعــــه روز تـفــــرّج بـــــرای مـــــردم شـد! 

چه قــدر شنبـه و یـک شنبـه و دوشنـبه رسید
ولی همـیشه و هـر هـفـتـه جـمـعـه ‌هـا گم شد 

چه هفته‌ها که رسید و چه هفته‌ها که گذشت
شمـارشی کــه خلاصـه بـه چـنـد و چـنـدم شد 

و هـفـتـه‌ای که فـقـط ریـشه در گذشتن داشت
بـرای شعـله کـشیـدن بـه خـویـش هـیـزم شد

نـه شنـبـه و نـه بـه جـمـعـه، نـه هیـچ روز دگر
در انتــظار تـو قـلـبـی پـــر از تـلاطـــــم شد !؟ 

کـــدام جــمـعـه‌ مـــوعـــود می‌زنـی لـبـخـنـد
بـه این جـهـان کـه پـر از قـحطی تبسم شد؟

بــرای آمــدنـت جـــمــعــه‌ای مـعـــیــن کـــن
کـه هـفتـه‌ها همـه‌شـان خـالی از تـرنـم شد

حضرت مهدی (عج)  فرمودند :

ما ارغم انف الشیطان بشی ء مثل الصلاة فصلها و ارغم انف الشیطان

هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمی کند ، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال .

( بحار الانوار، ج ,53 ص 182 )

اگر طلب کنی ...

حضرت مهدی (عج)  فرمودند :

ان استرشدت أرشدت ، و ان طلبت وجدت

اگر خواستار رشد و کمال معنوی باشی هدایت می شوی ، و اگر طلب کنی می یابی .

( بحارالأنوار ، ج 51 ، ص 339 )

قالَ الاِمامَ الْمَهدی ( علیه‌السلام ) :

توجه امام مهدی ( علیه‌السلام ) به شیعیان خویش

اِنّا غَیْرُ مُهمِلینَ لِمُراعاتِکم، ولا ناسینَ لِذِکْرِکم ، وَ لَو لا ذلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ اللاَّواهُ ، وَ اصطَلَمَکُمُ العداءُ .

فَاتَّقُوا اللهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا .

ما در رعایت حال شما کوتاهی نمی‌ کنیم و یاد شما را از خاطر نبرده ‌ایم که اگر جز این بود گرفتاری ‌ها به شما روی می‌‌‌‌‌‌‌‌ آورد و دشمنان شما را ریشه ‌کن می‌ کردند .

از خدا بترسید و ما را پشتیبانی کنید .

خورشید پشت کوه! ببین دفتر مرا
امشب هزار مرتبه فردا نوشته ام

هر چند مرده ام، به امید کمی نفس
این نامه را برای مسیحا نوشته ام

اصلا قبول، دیر رسیدم سرکلاس
اما اجازه؟! مشق شبم را نوشته ام

عمریست روی تخته سیاه نگاه من
تصمیم...نه! که غیبت کبری نوشته ام

پشت در کلاس فقط گفته ای و من
از درس انتظار تو املا نوشته ام

جان مرا بگیر و بیا! من در این غزل
خود را برای روز مبادا نوشته ام

از عمق چشمهام تمام مرا بخوان!
من نامه ای بلند ولی نا نوشته ام

زنگ کلاس ... بغض تو... موضوع انتظار
از جمعه های غم زده انشا نوشته ام

آقا ببخش! در ورق خیس زندگیم
خطم بدست و باز شما را نوشته ام

سرتاسر حروف الفبات عشق بود
آقا نگو! بدون الفبا نوشته ام

بارالها! چگونه باور کنم نبودنش را، وقتي که محبت دستي نوازشگر در تار و پود وجودم ريشه مي دواند ، چگونه باور کنم سکوت درياي چشم هايم را وقتي که قايق مهربانيش بي ناخدا در اوج آسمانها به پيش مي رود . آدينه که مي شود قاصدک هاي دلم را روانه آستان دوست مي کنم تا پيام آور حضور صدفي باشد که يازده مرواريد سبز را با خود به همراه دارد ، وقتي کسي نيست که دردآشنايم باشد ، فرشته اي پيدا مي شود تا در خلوت شبهاي تار تسلي بخش خاطرم باشد . هنوز ستاره اي بي نورم که در انتظار شعاعي از خورشيد لحظه شماري مي کنم ، کويري در انتظار آبم و حتي درياي اشک هايم کوير تف زده وجودم را سيراب نمي کند . از ستارگان آسمان سراغ مي گيرم و چون پرنده اي عاشق گمگشته ام را در ميان آسمان ها مي جويم ، با من بگو چگونه از رويش ياس ها بگويم وقتي که نرگسي هاي چشمم در انتظار آمدنت سوسو مي زنند .

مي دانم که مي آيي و غبار غم و اندوه هزاران ساله را از قلب هاي خسته مان مي زدايي و اشک هاي زلال مان را از گونه هايمان بر مي چيني ، مي آيي و ضريح گمشده ياسي کبود را نشانمان مي دهي و مسيح مريم را با خويش همراه مي سازي.

در انتظار رویت مائیم درخماری

نه رخوت خماری، بل  وجد و بی قراری

آماده نبردیم بر ضد هر تباهی

فرمان نمای صادر ای حجّت خدایی

برای خواندن بقیه شعر به روی ادامه مطلب کلیک کنید

هر روز سحرگاهان، در دعای عهدم ، با اشک دیدگانم و با مژگانم راهت را آب و جارو می کنم 

و همچون یعقوب چشم به راهت می نشینم .

شنیده ام که یکی از همین جمعه ها می آیی ، یکی از همین جمعه هایی که وقتی به آخر می رسد و خبری از شما نمی شنوم ، باید روزها را به انتظار بنشینم که جمعه بعد فرا برسد  و چقدر این روزها سخت می گذرد.

و عصر پنجشنبه چه شورانگیز است .

به امیدی که «  شاید این جمعه بیایی ، شاید . . . »

یوسف زهرا س ، آقاجان ، پس کی میایی ؟

زين گونه ام كه در غم غربت شكيب نيست

گر سر كنم شكايت هجران غريب نيست

جانم بگير و صحبت جانانه ام ببخش يارا

كز جان شكيب هست و ز جانان شكيب نيست

گمگشته ي ديار محبت كجا رود

نام حبيب هست و نشان حبيب نيست

عاشق منم كه يار به حالم نظر نكرد

اي خواجه درد هست و ليكن طبيب نيست

خون حسين و يارانش كهكشاني است كه بر آسمان دنيا راه قبله را مي نماياند... اگر نبود خون حسين، خورشيد سرد مي شد و ديگر در آفاق جاودانه شب ،نشاني از نور باقي نمي ماند... حسين سرچشمه خورشيد است و بدان كه سينه تو نيز آسمان لايتناهي است با قلبي كه در آن خورشيد مي جوشد و گوش كن كه چه خوش ترنمي دارد در تپيدن: حسين حسين حسين ... آن شراب طهور كه شنيده اي بهشتيان را مي خورانند، ميكده اش كربلاست و خراباتيانش اين مستانند كه اينچنين بي سر و دست و پا افتاده اند ... آن شراب طهور را كه شنيده اي تنها تشنگان راز را مي نوشانند، ساقي اش حسين است. اينجا در كربلا در سرچشمه جاذبه كه عالم را بر محور عشق نظام داده است،

امام صادق علیه  السلام  راجع به ایه ی  ولله الاسمائ الحسنی فادعوه بها (برای خداوند اسمهای نیکویی است  پس اورا با ان نامها بخوانید ) فرمودند به خدا ما ان اسمهای نیکو هستیم  خداوند هیچ عملی را  از بندگان نمیپذیرد مگرباشناخت و معرفت ما                                                                                                                          اصول کافی ۲/۲۴۹

سعادتمند حقیقی کسی است که علی را در حیات او و پس از رحلتش دوست بدارد . ( پیامبر اکرم ص ⁾

دوستی با بعضی آدم ها مثل نوشيدن چای کيسه ای ست! هول هولکی و دم دستی. اين دوستی ها برای رفع تکليف خوب اند اما خستگی ات را رفع نمی کنند. اين چای خوردن ها دل آدم را باز نمی کند خاطره نمی شود فقط از سر اجبار می خوريشان که چای خورده باشی به بعدش هم فکر نمی کنی